Back Back Achter de schermen

Op weg naar nieuwe avonturen

20 december 2010

Ik schrijf deze bijdrage op de achterkant van mijn trouwe ‘spiraalblok’. De blauwe pen drukt driftig in het grijze karton. Dit blok heeft zijn beste tijd gehad dus waarom niet wat proberen op de achterkant? W.F.Hermans noemde dit ‘papier dat met zijn rug tegen de muur staat”. Hij zocht hierop de juiste woorden voor de start van een nieuw verhaal, ik die voor een column.

[afbeelding niet meer beschikbaar] Ik zit in het vliegtuig naar Marrakesh en ben ‘op weg naar nieuwe avonturen’. Morgen spreek ik op uitnodiging van Amsterdam ArenA Advisory als internationaal eventspecialist (?) voor  een delegatie ambitieuze stadiondirecteuren uit Marokko. Zij krijgen deze dagen een training en ik ga hen leren dromen.

De vlucht voert via Zurich (in de sneeuw) naar Marrakesh (in de zon) een voorbode van de tegenstrijdigheden die mij de komende 48 uur te wachten staan. Marokko, prachtig land. Ik was er er zo’n dikke 12 jaar geleden voor het laatst. Sedertdien ben ik ieder jaar in ieder geval een kilo bijgevallen. Destijds liet het land een verpletterende indruk op mij achter en begreep ik niet waarom zo velen de schoonheid van het rode hooggebergte achter zich hadden gelaten om in ons grijze laagland hun geluk te beproeven. Nu weet ik beter maar wil er niet in geloven.


Opschonen van het verleden en het aanharken van je toekomst

Reizen is voor mij ook ordenen, het opschonen van het verleden en het aanharken van je toekomst. Leegmaken en weer vollopen. Dus verscheur ik oude aantekeningen en maak mijn boodschappenlijstjes voor het nieuwe jaar. “Rudolf het rendier” zingt zijn weg door de met gouden sterrenstikkers beplakte vliegtoestel. De dames van Swissair bieden chocolade aan bij de koffie. Bij Edelweiss Air weten ze dat de kerst nabij is..

Eenmaal aangekomen in Marokko staat de chauffeur al op mij te wachten. Mijn naam is voor de verandering correct geschreven. Ik stap in de auto en stroop, meer dan alleen symbolisch, de lange mouwen op.

Het stadion was opgetrokken uit rode steen. De architect had zich bij het ontwerp laten inspireren door een 16e eeuwse Hollandse prent. Dat verklaarde uiteindelijk alles. Louis van Gaal zou op zo’n ‘historisch moment’ dichten dat met onze aanwezigheid de cirkel weer gesloten was.

De Nederlandse delegatie werd professioneel begeleid door Wouter Hazelhoff Roelfzema. Inderdaad een volle neef van de Soldaat van Oranje die net als zijn broer zijn leven had gegeven om volk en vaderland te dienen in het buitenland. De soldaat als soldaat, de Consellier als Consellier van de Ambassadeur in Marokko. In de zaal stadiondirecteuren uit het gehele land.

Als eerste spreker stond Henk Markerink (CEO van de Amsterdam ArenA) op het podium daarna direct gevolgd door Carel Breen (director Operations). In twee heldere presentaties schetsen zij de do’s en dont’s van het exploiteren van een multifunctioneel stadion anno 2010. De kennis hebben zij de afgelopen vijftien jaar verworven en exploiteren zij inmiddels succesvol ook naar het buitenland.

Bedenken en bouwen van mooie nieuwe evenementen
Wij kennen elkaar vanaf de Opening van de Amsterdam Arena die ik in mijn ‘vorige leven’ mocht produceren. Ik realiseerde mij eens te meer dat wij met z’n allen sedertdien een nieuwe bedrijfstak hadden ontwikkeld sinds  Trijntje `Oosterhuis “De Zee’ de vaderlandse hitlijsten inzong’. Mooi als je samen mag bouwen op basis van de kennis die je samen hebt ontwikkeld. Na de Opening van de Arena volgde andere mooie en gedenkwaardige klussen zoals een klassiek muziekspektakel onder de titel Vincero, De Gay Games, Kinderen voor Kinderen en Het huwelijksfeest van Willem Alexander en Maxima. Met elke klus werden wij beter. Samen deelden wij dezelfde dromen en die ervaring bracht ons uiteindelijk in de stad van duizend en een nacht.

Morgen was de beurt aan mij en ik zou het verzamelde publiek meenemen in mijn droom. Het bedenken en bouwen van mooie nieuwe evenementen. Evenementen die voortkomen uit eigen traditie en volksaard. Gebruikmakend van de nieuwste en meest passende technieken. Maar altijd vanuit een centrale en allesoverheersende communicatie gedachte. De exclusieve claim van het evenement.

Daags erna toonde ik het mooiste uit mijn evenemententrommel en trakteerde de aanwezigen op een serie (hopelijk) leerzame anekdotes.  Totdat de sms binnenkwam. Nederland heeft een sneeuwinfarct! Onze vlucht naar Nederland werd gecancelled. Ik keek naar buiten. De zon sloeg een lange schaduw in het nagelnieuwe stadion. Ik kon een bescheiden glimlach niet onderdrukken. Ik moest een dag langer blijven in deze prachtstad. Goh, wat vervelend.

In mijn hoofd zoemde een melodie   “I’m a poor lonesome cowboy. On al long long way from home’’. Voor heel, heel even voelde ik mij een stripheld die samen met zijn trouwe viervoeter koers zette  richting de ondergaande zon  “Op weg naar, inderdaad, nieuwe avonturen”.

Patrick Roubroeks
www.xsaga.nl

Goed artikel?

Schrijf je in net als 37.359 andere professionals en ontvang wekelijks de beste artikelen!

Meer lezen in deze rubriek

Events nieuwsbrief

Goed artikel?

Schrijf je in net als 37.359 andere professionals en ontvang wekelijks de beste artikelen!