Back Back Achter de schermen

Frank Rodenbecher stopt met zijn Festige | interview

30 maart 2007

Na twaalf jaar stopt Frank Rodenbecher (53) met Theater Festige. Twaalf jaar met ups en downs, die laatste downs, de jaren 2003 tot en met 2005, hebben hem doen besluiten om wat later te stoppen dan hij eigenlijk van plan was. "In de persoonlijke planning had ik zo rond mijn vijftigste mijn volgende stap verwacht te zetten, die is nu aangebroken. Iets later."

[afbeelding niet meer beschikbaar]

Frank Rodenbecher heeft vandaag zijn laatste officiële zaalverhuur gepland, een huwelijksvoltrekking, en voor morgen heeft hij 150 goede vrienden, oud-medewerkers, relaties en familie uitgenodigd ‘om alles op te maken’. "Om twaalf uur gaat met veel theater en Frank Sinatra het rode doek langzaam dicht en is het afgelopen. Triest? Nee, we gaan verder met de volgende stap: meer genieten van het leven."

High Profile sprak met Frank Rodenbecher onder meer over de evenementenbranche als young people business, zijn gloriejaren met zijn bureau Rodenbecher evenementen BV in de periode met de jonge Anne-Mieke van den Hoeven in dienst, over de beginjaren als pioniersfase, de beperkte communicatiekanalen in die tijd en het respect voor generatiegenoten als Arjan van Dijk, Frank Wentink en Adrie Bontenbal.

Na morgen, op zondag 1 april, gaat de naam Festige party-theater van de gevel en wordt het pand verhuurd aan een kerkgenootschap.

[afbeelding niet meer beschikbaar]

Zo, afscheid nemen van een gebouw, een omgeving waar je twaalf jaar dag en nacht in rond hebt gelopen, dat zal je niet makkelijk vallen?

We waren eigenlijk al langer bezig om afscheid te nemen, we hadden altijd al wel de planning dat zo rond 2006, 2007 te gaan doen. En we hebben dit pand wel eerder in de verkoop gezet, maar dat was eigenlijk in een periode dat het allemaal niet zo jovel ging, 2003, 2004 en 2005, een dalletje van drie jaar waarin de bezetting nogal wisselend was.

Hoe komt dat?

Ja, hoe komt dat. We zijn natuurlijk vrij kwetsbaar, omdat we in de volksmond party- en congrescentrum zijn, dus we hebben geen hotelkamers te bieden, geen restaurant, dus geen a la carte-functie, we zijn ook geen zalencentrum waarmee we flexibel voor verschillende groepen zaaltjes kunnen aanbieden, wij hebben alleen maar Festige en that’s it. Daar konden we groepen in accommoderen van 100 tot 400 personen, morgen hebben we als laatste een feestje voor 80 personen.

En nu is het wel mooi geweest.
Ik zit al vanaf 1985 in die bedrijfsevenementen business, en toen ik het overnam van Verhaaf zat ik er zo diep in dat ik er van overtuigd was dat ik deze locatie dan ook goed wilde gaan vullen. Dat hebben we ook met succes gedaan, maar wanneer de economische neergang voelbaar is en het bedrijfsleven moet alle zeilen bijzetten en gaat reorganiseren dan ben je in het segment ‘festiviteiten’ even de pineut want de mensen hebben dan wel even iets anders aan hun hoofd. En wij moesten het echt wel hebben van de zakelijke markt, want het is geen goedkope locatie, dus toen moesten we wel de minimale budgetten toucheren.

[afbeelding niet meer beschikbaar]

Je wordt alom gerespecteerd in het vakgebied, maar de jonge generatie kent jou waarschijnlijk wat minder. Voor diegene die jou nog niet kennen, wie is Frank Rodenbecher eigenlijk?
Ik ben niet iemand die erg publiciteitsgeil is en ik loop ook al jaren niet meer de FZ borrels af, maar om heel eerlijk te zijn vind ik het echt een young people business, onze branche. Daarom zijn we destijds ook een beetje uit die vuurlinie van de bureaus gegaan en in het facilitaire van deze locatie. Maar ik ben inderdaad in 85 begonnen met Evenementenburo Rodenbecher BV, als organisatiebureau voor bedrijfsfestiviteiten.

22 jaar geleden, 30 was je toen, wat deed je daarvoor?
Hotellerie. Mijn vrouw en ik zijn beide van de Hogere Hotelschool Den Haag. Ik heb wat jaren in het buitenland gezeten… Nederlands Congres Gebouw… Na mijn hotelschool ben ik naar Spanje gegaan voor de taal, daar heb ik twee seizoenen in de horeca gewerkt, daarna een seizoen in een wintersportplaats, jaren in Soedan in Afrika uitgezonden als food en beverage manager en na mijn Congres Gebouw-tijd zijn we nog twee jaar in Luxemburg geweest.

En toen werd je 30 en wilde je voor jezelf beginnen. Je richte je eigen organisatiebureau op. Wat trok je daarin zo aan?
Wij stelden ons ten doel om de bedrijfsbijeenkomsten die toen in de schoenen stond van de Claus Bowling partijen om die heel anders aan te pakken…

Heette dat Claus Bowling Partijen?
Claus is vroeger begonnen als bowlingcentrum in Haarlem: Claus Bowling. En in die tijd, 85, werd het Claus Partyhouse met de zalen erbij als extra service naast het bowlen, barbecuen en steengrillen, eigenlijk wat ze nog steeds doen. In principe is dat een perfecte constructie gebleken
op lange termijn, alleen was dat in die tijd saai en ouderwerts… in die tijd had je Arjan van Dijk die in opkomst was met zijn spraakmakende themapartijen, en in die stream ben ik gestart. Ik noem ons, want mijn vrouw was overal bij betrokken overigens, de tweede generatie…

Wie horen bij de eerste generatie?

De conventionele theaterbureaus, zoals Joop Koekkoek, Gerard van der Kolk, Vip bvm later BVipM, Fred van Bourgongne uit Den Haag, zijn zoon heeft nu een florerend facilitair bedrijf… Dat waren de eerste generatie bureaus met de Anita Meyers, Lee Towers, Vanessa’s, orkestje-zangertje, maar een creatieve vormgeving om het gedrag van mensen op een andere manier te beïnvloeden dan alleen maar met een bandje en een zanger of zangeres op een podium was er nog niet. En voor Arjan van Dijk heb ik altijd ongelooflijk veel bewondering en respect gehad… zijn wéreld (en Rodenbacher maakt een groots gebaar met zijn armen)…

[afbeelding niet meer beschikbaar]

Arjan deed zijn ding op zijn locaties en ik heb dat soort themagerelateerde producties in de markt gezet als onafhankelijk bureau overal in het land. Dat was echt een doorslaand succes. We zaten in een pioniersfase, heel leuk. Niet dat we het als zoete broodjes konden wegzetten, want je hele distributie van je apparaat was beperkt…

Distributie van je apparaat?
Hoe verkoop je het? Ik was eigenlijk maar met z’n tweeën, een stagiaire en nog een secretaresse… en je communicatietraject was ook beperkt. Feestelijk Zakendoen is toen ook ongeveer begonnen in dit tijd. Wat overigens niet in dank werd afgenomen door de eerste generatie bureaus want Feestelijk Zakendoen en de hele journalistiek rond de markt begon te vertellen waar Abraham de mosterd vandaan haalde, en dat vonden de aanbieders helemaal niet leuk want die wilden dat eigenlijk een beetje geheim houden.

Volgens mij is dat nog steeds zo.
Deze discussie is nog steeds actueel, ja. Maar het is natuurlijk gewoon flauwekul, want iemand die een evenement moet organiseren en dat eens in de zoveel jaren doet gaat dat niet zelf doen omdat dat veel te veel energie en tijd kost. Ze shoppen zich een ongeluk, dat wel, maar dat is met internet ook binnen een paar uurtjes geregeld.

De markt wordt met internet transparanter en daardoor…
En daardoor is het aanbod in de loop der jaren enorm vanuit allerlei toeleveringstakken gegroeid met het welbekende bos waar je de bomen niet doorheen ziet als gevolg, maar dat is niet alleen zo in de evenementenmarkt, door de komst van internet is er een enorme buyers-markt ontstaan… Waar zit nog een gat in de markt? Dat is bijna niet te vinden. Soms komt iemand met een innovatief product.

Dat is echt van de laatste jaren.
En daarbij is ook de communicatie voor de aanbieders naar de klanten toe altijd zo’n ingewikkeld verhaal geweest, tenminste dat heb ik altijd ingewikkeld gevonden.

Hoe ben je dat gaan doen?
Nou, ik ben eigenlijk wel iemand van de oude stempel. Mijn communicatie deed ik met direct mail, advertenties gekoppeld aan antwoordkaarten had je toen nog. En de brochurestrijd: wie had de mooiste, dikste en meest Full Colour brochure. En het aantal adressen groeide natuurlijk naar aanleiding van je telemarketing.

En koud bellen?

Toevallig was ik gisteren even aan het surfen op internet en zie ik bij de Ceremoniemeester dat Pim Lombarts, die ik goed ken, geen koude acquisitie doet.

Want dat weet je van hem?

Dat las ik op Event-Jobs en dan zoekt ie een accountmanager… (vacature)

Dat is geinig, dus je gebruikt Event-Jobs om een beetje in de keuken te kijken bij je oud-collegabureaus?
Ja en als je bijvoorbeeld Claus kijkt voor diezelfde accountmanager, die moet zich te pleuris bellen om klanten binnen te halen. (inderdaad)

[afbeelding niet meer beschikbaar]

[Op dit moment wordt het interview uitgeschreven… er volgt meer.]

Goed artikel?

Schrijf je in net als 37.359 andere professionals en ontvang wekelijks de beste artikelen!

Meer lezen in deze rubriek

Events nieuwsbrief

Goed artikel?

Schrijf je in net als 37.359 andere professionals en ontvang wekelijks de beste artikelen!