Back Back Nieuws

Zomercolumn Vierdaagse: Een aflevering uit MASH

17 juli 2014

Door » Jan Jacobs Tekstbureau

[afbeelding niet meer beschikbaar]Vanochtend rinkelt de wekker weer om vier uur. Tijd om te gaan lopen! Hamvraag bij de beruchte tweede dag is altijd: hoe heb ik de eerste dag doorstaan? De spieren voelen soepeltjes, geen blaar te bekennen en ook geen dikke enkels. Geen wolkje aan de lucht. Of toch wel? Zodra ik mijn voeten op de grond zet, weet ik in één klap hoe laat het is. De wreef van beide voeten voelen pijnlijk aan, alsof iemand ze de hele nacht met een stok beurs heeft geslagen. Dat heb ik weer. Geen ongemakken aan de onderkant van mijn voet, zoals het halve peloton wandelaars, maar aan de bovenkant.

Het is een oude blessure, een typische wandelsportblessure. Een gevolg van overbelasting van de pees die over de bovenkant van de voet loopt. Hoe dat al na één dag kan gebeuren bij een ervaren rot? Wel, mijn oefentochten zijn altijd in de natuur, en bosgrond veert lekker mee met de voeten. Daardoor is de belasting op gewrichten, pezen en banden minimaal, terwijl de spieren sterker worden. De Vierdaagse daarentegen loopt op asfalt, en dat dempt nauwelijks. Bij mij slaat dat op de wreef.

Spierpijn en vermoeidheid kun je tijdens de Vierdaagse het beste bestrijden door je op andere dingen te concentreren (in gewoon Nederlands: niet zeuren, gewoon lopen en genieten van alles om je heen). Een peesblessure kun je niet negeren; die dien je zorg te geven. Dat betekent koelen met ijs, langzaam aan lopen en af en toe de wonderspuitbus er overheen. Ik heb mijn schema voor de dag dan ook ogenblikkelijk klaar. Ik wandel van Rode Kruispost naar Rode Kruispost. Op elk van de drie posten koel ik de aangeslagen pezen met ijs en loop weer door naar de volgende Rode Kruispost. Het lijkt een beetje op een aflevering uit MASH: het is pappen en nathouden met de medische middelen die er zijn, maar zo overleef ik wel de eerste dertig kilometer. Daarna verdwijnt de pijn en loop ik de dag soepeltjes uit.

[afbeelding niet meer beschikbaar]
Het typische is dat deze blessure me vaker is overkomen tijdens de Vierdaagse. Nooit op de eerste, en zelden op de derde of vierde dag, maar altijd op de tweede dag. Ook voor de meeste andere lopers is de tweede dag de dag van de ongemakken. Hoe kan dat? Aan de zwaarte van het parcours kan het niet liggen, want de derde dag (de heuveletappe) is een stuk zwaarder. In krantenverslagen lees ik wel eens als verklaring dat op de tweede dag van de Vierdaagse het kaf van het koren wordt gescheiden. Het zal wel, maar dat is niet het hele verhaal.

Ik vond het antwoord bij toeval in de sportmedische literatuur, in een hoofdstuk over rust en inspanning. Voor het leveren van een lichamelijke topprestatie is de tweede nacht vóór de inspanning van groot belang. Die is veel belangrijker dan de nacht vóór de topprestatie. Met andere woorden: als je op dinsdag een lichamelijke topprestatie wilt behalen, dan is het van belang goed te slapen in de nacht van zondag op maandag. Maar bij de Vierdaagse moet je vier dagen goed presteren. Wil je woensdag (de tweede dag) in topvorm zijn, dan is een goede nachtrust vóór de eerste wandeldag vitaal. En juist die nacht schiet er voor de meeste deelnemers grotendeels bij in. Dan staat iedereen namelijk voor het eerst ’s nachts om drie of vier uur op. Bovendien merk je de tweede dag de effecten van de aanpassing die het lichaam heeft moeten doen aan de inspanning van de eerste dag (ik begrijp nu met terugwerkende kracht ineens ook hoe het kon dat ik ooit een hardloopwedstrijd op een zondagochtend won nadat ik de nacht ervoor flink op stap was geweest. Als de wedstrijd een dag later was geweest, zou ik waarschijnlijk niet vooruit te branden zijn geweest).

[afbeelding niet meer beschikbaar]
Het goede nieuws is dat het lichaam de derde en vierde wandeldag gewend is aan de inspanningen. Opstaan midden in de nacht is routine geworden en de benen zitten snel in een goede cadans. Het genieten wordt voor de lopers donderdag en vrijdag steeds meer het Grote Genieten. Over die beleving, over wat het met je als mens doet om de Vierdaagse te lopen, schrijf ik morgen. Eerst maar eens over de beroemde zeven heuvels van donderdag zien te komen. Ik kijk er nu al naar uit!

Lees hier de andere zomercolumns van Jan
» De magie van de Vierdaagse
» De medische wetenschap over de Vierdaagse

Goed artikel?

Schrijf je in net als 37.359 andere professionals en ontvang wekelijks de beste artikelen!

Meer lezen in deze rubriek

Events nieuwsbrief

Goed artikel?

Schrijf je in net als 37.359 andere professionals en ontvang wekelijks de beste artikelen!